ÇOCUKLAR TARAFINDAN KULLANILAN BAŞLICA SAVUNMA MEKANİZMALARI

İçe Çekilme Davranışı: Okul öncesi dönemdeki çocuk korktuğunda bu mekanizmayı sık kullanır. Yabancı biri odaya girdiğinde ondan gözlerini kaçırır, odadan kaçar, yabancı bir grup çocuk kendisiyle oynamak istediğinde onları reddeder. Bu tür savunma, bireyi uyumsuzluğa götürebilir.

Gerileme: Bir ruhsal çatışma, önüne geçilemeyecek ve bireyin uyumunu tümüyle bozacak bir düzeye ulaşırsa, birey kolaylıkla uyum gösterebileceği ilkel davranış örneklerine dönebilir. Parmak emme ya da alt ıslatma örnekleri, bir süre önce bu tür davranışları sona eren çocuklar için birer gerileyici davranış belirtileridir.

Yeni bir kardeşin doğumu çocukta bu tür gerileyici bir davranışın başlamasına neden olabilir. Cıvıldayarak, parmak emerek, emekleyerek, kaybettiği ilgiyi yeniden kazanmaya çalışabilir.

İnkâr: Duygusal çatışmalar ve buna bağlı sıkıntı halini hafifletmek için çatışmanın temel öğesini unutma, yok sayma durumuna yani inkâr etmeye başvurulur. Kişi tehlikeyle baş edemez ya da ondan kaçınamazsa, kullanabileceği tek yol bu tehlikeyi yok saymak olur. (Örn: kalabalık ortama giren küçük bir bebeğin, insanların yüzüne bakacak cesareti bulamadığı için kapıya bakması).

Çocuk bazen kendini açık şekilde reddeden annenin düşmanca tavırlarını inkâr edebilir, onun çok nazik ve kendisini çok seven biri olduğunu savunabilir.

Aileleri tarafından ihmal edilen bazı çocuklar da bu kimselerin anne babaları olduklarını inkâr edip, evlatlık olduklarını, gerçek anne babalarının kendilerini çok sevdiklerini söyleyebilirler.

Bastırma: Bilincin kabul edemeyeceği birtakım arzuların bilinçaltına itilmesi olayıdır. Başka bir deyişle, herhangi bir şey hakkında düşünmeyi reddetmektir. Bilinçaltına itilen bu arzular, orada birer kompleks halinde saklanacak ve her fırsatta çeşitli şekillerde bilince çıkmaya çalışacaktır.

Yansıtma: Bireyin istenmeyen herhangi bir düşünce ya da eylemin, saldırgan arzu, nefret veya suçluluk gibi bilinçaltı duygularını, bir başkasına yansıtması durumudur.

Hırsızlık yapan çocuk bir diğer çocuğu suçlarken hem eleştiriden kurtulur hem de suçunu inkâr etmiş olur.

Yansıtma mekanizması kişiyi anksiyeteden iki şekilde korur;kişi eksiklerini, yanlışlarının sorumluluğunu, suçunu başkalarına yükler ve suçluluk duygusu uyandıracak nitelikteki içsel tepkilerini, düşüncelerini ve isteklerini diğer insanlara mal eder.

Bu yazı Psikolog Merve Öz Ünlü tarafından, Doğan Cüceloğlu’nun İnsan ve Davranışı isimli kitabından yararlanılarak hazırlanmıştır.

Bu yazı YAZILAR kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir