ÇOCUĞUM BANA MUHTAÇ YANILGISI

Bebekler doğdukları andan itibaren ne yapmaları gerektiğini bilirler. Doğumdan hemen sonrasına şahit olanlarınız varsa, bebeğin ağzını açıp kapayarak meme arandığını görmüştür. Gazı olunca, acıkınca, bir yeri ağrıyınca, uykusu gelince, her seferinde farklı biçimlerde ağlayarak annesine esas problemin ne olduğunun sinyalini verirler.

Bebeklerin neden bu kadar tatlı olduğunu, bize gülücükler arttığını düşündünüz mü hiç? Onları sevelim, onlara temas edelim, ilgi ve bakım verelim diye. Çünkü bebeğin o anki ihtiyacı bu. Bize de başka bir yol da bırakmıyor zaten.

Ancak zaman içinde ondan gelen sinyalleri dinlemeyi bırakır, onun neye ihtiyacı olduğuna kendimiz karar vermeye başlarız. İşte bu noktada çocuğumuzun önüne geçmiş oluruz ve onun gerçekten neye ihtiyacı olduğunu göremeyiz.

İzin verelim çocuklarımız kendi ihtiyaçları doğrultusunda kendini var etsin. Hangi oyuncakla ne şekilde oynayacağına karar versin. Bize anlamsız ya da işlevsel değil gibi gelse de, seçtiği her oyuncağın, oynadığı her oyunun, girdiği her rolün onun için anlamı vardır. Hangi hikâye kitabını okuyacağınıza, uyumsuz da olsa hangi kıyafeti giyeceğine, kime selam vereceğine, kimden özür dileyeceğine, kimi seveceğine, kimden uzak duracağına bırakın o karar versin. Tüm enerjimizi onun adına düşünmeye değil, onun ne hissettiğini ve neye ihtiyaç duyduğunu gerçekten anlamaya harcayalım. Burada sınırsız bir özgürlükten bahsetmiyorum elbette. Ancak yaptığı tercih kendisine ya da bir başkasına zarar vermiyorsa bırakalım yapsın. Yaptığı her tercih onun gelişimini destekleyecek; düşünmek ve karar vermek zorunda kaldığı her durum onu geliştirecektir.

Bu yazanlardan çıkarılacak sonuç: ‘’Çocuğum benimle uyumak istediğini söylüyor, demek ki ihtiyacı bu’’ veya ‘’Yemeğini yedirmemi bekliyor, demek ki ihtiyacı var yedireyim madem’’ olmamalı elbette Çünkü çocuğun söylediklerinden de öte, esas ihtiyaçlarına odaklanmak gerekir. Beraber uyumak konusundaki esas ihtiyaç veya gün içinde anne babayı çok özleyip gece hasret gidermek şeklinde olabilir. Elbette pek çok farklı sebep de olabilir. Buradaki temel sorun neyse, ilk olarak halledilmesi gereken odur. Korkuları varsa bunun nedenlerini anlamak, gerekirse psikolojik bir destek almak; gün içinde anne babayı çok özlüyorsa beraber daha kaliteli ve verimli zaman geçirmenin yollarını aramak şeklinde olabilir.

Anne babaya bağımlı olmak hiçbir çocuğun ihtiyacı olamaz. Her çocuk bağımsız ve kendi yetilerini kullanabilir durumda olmaya ihtiyaç duyar.

Merve Öz Ünlü

Bu yazı YAZILAR kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir