Duygular Sıcak Patatese Dönüşürse

Hayatımıza anlam katan, en değerli varlıklarımız olan çocuklarımız bazen bizi en çok zorlayan, en çok çileden çıkaran varlıklara dönüşebilirler. Dünyanın en sevimli varlıkları nasıl bu kadar zorlayıcı, bu kadar çileden çıkarıcı hale geliyorlar?  Nasıl oluyor da dünyanın en yüce sevgisi, bir anda kontrolsüz bir öfkeye dönüşüyor? Gelin bu soruların cevabını birlikte arayalım.

Sıcak patates (hot potato) İngilizlerin, baş etmesi tehlikeli ve zor olan durumlar için kullandıkları bir deyimdir. Kumpirin el yakmaması için elden ele fırlatılmasından esinlenerek ortaya çıkmış bir deyim olduğu söylenir. Kimse fırından yeni çıkmış, cayır cayır yanan bir patatesi elinde tutamaz. Çocukların kendi içlerinde yaşadıkları duygular bazen öyle yoğun olur ki, adeta sıcak bir patatese dönüşür. Onlar hayatta çok acemi, dolayısıyla duygularını kontrol etmekte de oldukça deneyimsizler. Hissettikleri duygunun ne anlama geldiğini hatta niçin ortaya çıktığını bile çoğu zaman bilmezler. Zaman zaman coşkusallıklarını kontrol edemeyip dürtüsel bir şekilde, düşünmeden davranırlar; hareketleri aşırıdır, bağıra çağıra konuşur, güler, hoplayıp zıplarlar. Kimi zaman kıskançlık duygularını kontrol edemeyip diğer çocuklara zarar verebilirler. Kimi zaman istedikleri bir şeyin yapılmaması onları öyle zorlar ki saatlerce ağlarlar. Kimi zaman öyle öfkelenirler ki kendilerini yerden yere atıp, başlarını duvarlara vurabilirler.  Kimi zaman anne babanın ilgisine o kadar çok ihtiyaç duyarlar ki, onların dikkatini kendi üzerlerine çekmek için olur olmaz davranışlarda bulunarak anne babayı çileden çıkartırlar. İşte verdikleri tüm bu tepkiler, onların ellerinde tuttukları, daha doğrusu tutamadıkları sıcak patateslerdir. Örneğin bir çocuğun içinde öfke biriktiğinde bunu bir şekilde dışarı vurmak ihtiyacı hisseder, aksi takdirde o öfke canını öyle yakar ki buna dayanması mümkün olmaz. Bu duygudan bir şekilde kurtulmak zorundadır. O duyguyu evirip çevirip yukarıdaki örneklerde olduğu gibi bir şekilde dışarı yansıtır.

Tüm bu duyguları hissetmeleri aslında son derece doğaldır. Ancak verdikleri tepkiler normal sınırların ötesine geçip, aşırı bir hal aldığında durup düşünmek gerekir. Anne babanın bilmesi gereken en önemli nokta, çocuk bizde hangi duyguları uyandırıyorsa (öfke, kızgınlık, kaygı, korku, panik vb.) o duygu çocuğun sıcak patatesidir. Çocuk bize verdiği duygunun kat be kat fazlasını kendi içinde yaşıyordur aslında. O duyguyla baş etmekte o kadar zorlanıyordur ki, onları dikkatle izlerseniz ‘’anneciğim, babacığım, bu duyguyu taşımak bana öyle zor geldi ki, birazını size vermek istiyorum’’ demek istediklerini duyabilirsiniz.Bu noktadan sonra zaten

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir